هیچ وقت فکر نمی کردم اس ام اسی خداحافظی کنه. هیچ وقت ...

رسیدن تو به بزرگترین آرزویت ؛ آرزوی من است . هنگامی که در بیکران آرزوهایت سیر می کنی برای آرزو های من نیز آرزو کن .

       

       

جواب آشنا :

همه چی عوض میشه .. حتی مادر نسبت به بچه هاش .. حتی تو .. منم حق دارم واسه مقابله تغییر کنم .. نمی دونم چی بگم .. راحت می تونم توجیهت کنم .. ولی حیف چه فایده چه فایده که تو هم همون طوری که دوست داری می تو نی بهم فکر کنی وحرفای من بی اثره

       

دلم به حال وبلاگم می سوزه

  چی بودی !!!  چی شدی !!!

  متروکه شده .. یه زمانی پاتوق بوداااااا

     فقط باید گفت یادت بخیر

نوشته شده توسط ناصر در  جمعه 12 بهمن 1386 و ساعت 07:02 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

گفتم دوست دارم ..

  گفتی کوچیکی ..

    رفتم که بزرگ بشم ..

              ولی اون قدر بزرگ شدم که یادم رفته چرا دوست داشتم ..

       

مادرم خواب دید که من درخت تاکم. تنم سبز است و از هر سرانگشتم، خوشه های سرخ انگور آویزان.
مادرم شاد شد از این خواب و آن را به آب گفت. فردای آن روز، خواب مادرم تعبیر شد و من دیدم اینجا که منم باغچه ای است و عمری ست که من ریشه در خاک دارم. و ناگزیر دستهایم جوانه زد و تنم، ترک خورد و پاهایم عمق را به جستجو رفت. و از آن پس تاکی که همسایه ما بود، رفیقم شد.

و او بود که به من گفت: همه عالم می روند و همه عالم می دوند، پس تو هم رفتن و دویدن بیاموز.
من خندیدم و گفتم: اما چگونه بدویم و چگونه برویم که ما درختیم و پاهایمان در بند!

او گفت: هر کس اما به نوعی می دود. آسمان به گونه ای می دود و کوه به گونه ای و درخت به نوعی.
تو هم باید از غورگی تا انگوری بدوی.

و ما از صبح تا غروب دویدیم. از غروب تا شب دویدیم و از شب تا سحر. زیر داغی آفتاب دویدیم و زیر خنکی ماه، دویدیم. همه بهار را دویدیم و همه تابستان را.

وقتی دیگران خسته بودند، ما می دویدیم. وقتی دیگران نشسته بودند، ما می دویدیم و وقتی همه در خواب بودند، ما می دویدیم. تب می کردیم و گُر می گرفتیم و می سوختیم و می دویدیم. هیچ کس اما دویدن ما را نمی دید. هیچ کس دویدن حبّه انگوری را برای رسیدن نمی بیند.

و سرانجام رسیدیم. و سرانجام خامی سبز ما به سرخی پختگی رسید. و سرانجام هر غوره، انگوری شد.

من از این رسیدن شاد بودم، تاکِ همسایه اما شاد نبود و به من گفت: تو نمی رسی مگر اینکه از این میوه های رسیده ات، بگذری. و به دست نمی آوری مگر آنچه را به دست آورده ای، از دست بدهی. و نصیبی به تو نمی رسد مگر آنکه نصیبت را ببخشی.

و ما از دست دادیم و گذشتیم و بخشیدیم؛ همه داروندار تابستان مان را.

***

       

       

چرا آخرین برگ به هنگام افتادن از شاخه ی درخت آرزوها خندید؟! مگر نمی دانست كه تنهاترین لحظه های عمر شاپركها در خلوت رویای او رقم می خورد؟! ولی باز خندید و رفت... رفتن از بیداری به خوابی ابدی. اما باز خندید! زمین او را در آغوش گرفت، باد وحشی با آن همه فریب و نیرنگ خود با نیشخند مرگبارش بر سر برگ خسته ایستاد، باز برگ خندید! باد با فریادی پر از كینه پرسید: به چه چیز می خندی؟
برگ زرد و خسته در حالی كه برق امید در چشمهایش می درخشید به صورت باد نگاهی انداخت. سكوتش سرشار از نا گفتنی ها بود. باز خندید و برای همیشه خوابید!!!

این بار، باد بود كه می لرزید و وحشت در وجودش موج می زد. باد چه در چشمهای برگ دید كه این گونه پریشان شده بود؟؟! زمین لب به سخن آورد و گفت:

   بهار در راه است...

       

نوشته شده توسط ناصر در  چهارشنبه 28 شهریور 1386 و ساعت 12:09 ب.ظ
ویرایش شده در چهارشنبه 28 شهریور 1386 و ساعت 01:09 ق.ظ

       

       

       

       

روزی مردی خواب عجیبی دید. خواب دید رفته پیش فرشته ها و داره کارهای اونها را نگاه می‌کنه. به محض رسیدن، دسته بزرگی از فرشته‌ها را دید که سخت مشغول کار  بودن و نامه هایی را که پیک زمین می آورد، تند تند باز می‌کردند و داخل جعبه هایی می انداختن.

مرد از اونا پرسید: "دارین چه کار می کنین؟" یکی از فرشته ها در حالیکه داشت نامه ای را باز میکرد گفت: "اینجا بخش دریافت نامه هاست. ما دعاها و درخواستهای مردم از خداوند را تحویل می گیریم".

 مرد کمی جلوتر رفت. باز دسته بزرگتری از فرشته ها را دید که داشتن کاغذهایی را تو پاکت می‌گذاشتند و با پیک به زمین برمی گردوندند.

پرسید: "شماها دارین چه کار می کنین؟" یکی از فرشته ها با عجله گفت: "اینجا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمت های خداوند را برای بنده‌هایش به زمین می‌فرستیم. "

 مرد بازهم جلوتر رفت. فرشته ای را دید که بیکار گوشه ای نشسته. با تعجت پرسید: "شما چرا بیکارید، اصلا شما چه کاره اید؟" فرشته با حسرت جواب داد: "اینجا بخش تصدیق جوابهاست. مردمی که دعاهاشون مستجاب شده بایستی جواب بفرستند ولی فقط تعداد خیلی کمی برای ما جواب می فرستن". مرد با تعجب پرسید: "خوب آخه مردم خیلی سرشون شلوغه، چه جوری می تونن براتون جواب بفرستن؟؟؟؟؟"  فرشته آرام سرشو پایین انداخت و گفت: خیلی راحت، فقط کافیه بگن:

((   خدایــا شکــرت  ))

       

       

ما مرغ پر شکسته و در خون طپیده ایم ..

            صیاد را بگوی که حاجت به دام نیست !!!

       

میزی برای کار  !!

  کاری برای تخت !!

    تختی برای خواب !!

      خوابی برای جان !!

         جانی برای مرگ !!

              مرگی برای سنگ !!

                   سنگی برای یاد !!

                          این بود زندگی !!!! ؟